dec 2019

M D W D V Z Z
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5
 

Minder brol, meer lol?

‘CitaDelle’, de vrouwenwerking van ‘De Pianofabriek’, fungeert als locale ontmoetingsplaats waar vrouwen zich actief engageren in de samenleving. De belangrijkste sleutel om dit engagement te realiseren is dialoog. We staan open voor constructieve samenwerking met diverse andere verenigingen en organisaties. Daarom hebben we ons ingeschakeld in de projectoproep van ‘De Koning Boudewijnstichting’ ‘Veroudering van de bevolking en verhoudingen tussen generaties’. Dit project wil de relaties tussen generaties helpen verbeteren en de sociale rol van ouderen in de samenleving helpen versterken. In dit licht hebben we verschillende ontmoetingen gepland met enkele participanten van vzw ‘Ages et Transmission’. De voornaamste betrachting van ‘Ages et Transmissions’ is de plaats van de ouderen in de maatschappij te herwaarderen, door hun ervaring en kennis in het daglicht te stellen. Het gaat erom de uitwisseling tussen alle generaties te promoten, dit in een geest van openheid op de wereld van gisteren, vandaag en morgen.

Minder brol meer lol?

Het thema van de dialoog betreft al dan niet gewijzigde consumptiepatronen, een gezamenlijke interesse van beide doelgroepen. Het thema is ook een aanzet om te spreken over de veranderende sociale verhoudingen. Beide thema’s lenen zich ook om over het concept duurzaamheid te spreken. Het thema werd geconcretiseerd in enerzijds 5 verschillende ontmoetingen die plaatsvonden in ‘De Pianofabriek’ en anderzijds in een documentaire gerealiseerd door het foto-video atelier van ‘CitaDelle’. In wat volgt krijgt u een korte omschrijving van de 4 voorbije ontmoetingen telkens geïllustreerd met een persoonlijke indruk van een participant.

De eerste ontmoeting werd ingezet met een boek geschreven door enkele vrouwen van ‘Ages et Transmissions’. In het boek ‘Et la lessive?’ hebben 3 vrouwen van Ages et Transmissions de ontwikkeling van de positie van de vrouw in de samenleving beschreven vanuit een huishoudelijk perspectief. Zij stelden dit boek voor aan enkele deelneemsters van CitaDelle. Achteraf was er plaats voor discussie. Het thema liet geen enkele vrouw onberoerd.

Getuigenis Fadma (CitaDelle)

In het kader van het atelier heb ik 3 vrouwen van 70 jaar ontmoet, ... Hier zijn mijn indrukken ... wat me opviel tijdens deze ontmoeting: Vroeger had de vrouw niets te zeggen, hun toekomst werd voor hun bepaald. Ze mochten geen studies volgen of misschien toch naai- of kooklessen. Zij trouwden met iemand die ze niet eens kenden, ze werden veroordeeld tot het huwelijk, maar ook tot huishoudelijke klussen. In die tijd werden mannen en jongens behandeld als vorsten en meisjes als hun object. Zij mochten niet uitgaan ’s nachts uit angst dat ze zwanger terug thuis zouden komen. Het was een schande, een ongehuwde zwangere vrouw was een hoer .... Vandaag zie ik dat de vrouw meer vrijheid heeft en dat de man ook deelneemt aan het huishouden en de opvoeding van de kinderen.Waarom deze trend, waar vindt deze haar oorsprong?

Tijdens de tweede ontmoeting zijn Claude et Jeanine, twee vrouwen van ‘Ages et Transmissions’ komen vertellen over de veranderingen in het dagelijks leven van vroeger tot nu vanuit het perspectief van het huishoudelijk comfort, met de steun van sprekende objecten, foto’s en anekdotes. Meer brol heeft klaarblijkelijk gezorgd voor een minder afhankelijke positie van de vrouw, waardoor deze meer lol kan beleven op het vlak van werk, vrije tijd, sociale relaties...

Voor de derde ontmoeting zijn we op zoek gegaan naar onoverkomelijk, gemeenschappelijk en zelfs universeel gegeven: het koken, eten en tafelen. We hebben onszelf verwend met onze eigenste specialiteiten. Deze culinaire uitwisseling zorgde voor een laagdrempelige en gezellige ontmoeting en was een aanzet om op een onbevoogde manier vrijuit te spreken en al doende elkaars leefwereld te ontdekken.

Getuigenis Isabelle (coordinatrice Ages et Transmission)

Op 12 februari ging een kleine groep van onze senioren naar De Pianofabriek in Sint-Gillis, voor een onwaarschijnlijk ontmoeting: Het betrof een discussie over de vrijwillige eenvoud ( "Minder brol Meer lol") met een groep vrouwen van Maghrebijnse afkomst. Om het thema te concretiseren en het vinden van een "gezamenlijke grond" hebben wij gekozen voor ‘de keuken’ als rode draad. We hebben eerst schuchter kennisgemaakt rond een veelheid aan gerechten bereid door vrouwen en door onze senioren: traditionele gebakjes, olijven, gevulde driehoeken, appel taart, donuts, thee met munt, pasta met groenten, muesli, taart en appelsap, gehaktballen, chocolade truffels, ... onze smaakpapillen waren in beroering. Geleidelijk aan ontknoopten de tongen en kwamen de glimlachen te voorschijn. Woorden ontsproten uit twee eenvoudige vragen: "Wat zijn onze criteria voor de aankoop van ingrediënten?" En "Hoe verlopen de maaltijden?”.De eerste vraag bracht de kwestie van ’goederen’ ter sprake: aankoop criteria, recyclage, verspilling, afval, kwaliteit, bio / niet-bio, halal / niet- halal, gezondheid, godsdienst, gewoonten, ethische / onethisch, Max Havelaar, Made in Dignity, de verscheidenheid aan groenten en fruit, lokale en seizoensgebonden groenten en fruit, hoeveelheden, opslag, gemeenschappelijke aankopen, voeding uit Marokko voor consumptie in België, de plaats van levering (kleine lokale handel, de markt van Sint-Gillis, Zuid-markt, ...), prijs, kwaliteit, eten, kindervoeding, overdracht van tradities,...De tweede vraag liet ons toe het gesprek over voeding te kaderen in een sociaal perspectief: tafelmanieren, reünies, feesten, religieuze voorschriften, tradities, de opvoeding van kinderen, de taken die traditioneel de meisjes toebehoorden, verdeling van taken tussen mannen en vrouwen en de onderlinge betrekkingen rond de tafel ...

Met de vierde ontmoeting hebben we besloten de toch wel stereotype plaats van de keuken te verlaten en hebben we ons op een meer feestelijk terrein begeven. Belangrijke gebeurtenissen in iemands leven, keerpunten in een levencyclus of de geschiedenis worden door iedereen en overal gevierd. Ook een universeel gegeven die niettemin door iedereen op een andere manier wordt beleefd. De aanzet om onze verschillen en gemeenschappelijkheden te ontdekken hebben we gevonden in het schenken.

Getuigenis Hayat ( CitaDelle)

Op Donderdag 12/03/2009 vond er een bijeenkomst plaats in de pianofabriek, Forstraat 35 te 1060 Sint Gilles. Het thema van de dag was “cadeaus”.Daarom hadden we de opdracht gekregen om elk een geschenk te kopen van gemiddeld € 5.Het is wel niet altijd even makkelijk om een geschenk te kopen voor een onbekende. Je weet niet wat voor een smaak die persoon heeft.We hebben dus bezoek gekregen van een vereniging, genaamd ‘Ages et Transmissions’. Deze vereniging werd opgericht in 1997.Hier telt iedereen mee, jong en oud.Deze vereniging bestond uit oudere mensen.Ieder van ons heeft zich voorgesteld aan elkaar. Hierna hebben we cadeaus met elkaar uitgewisseld. Er waren ook enkele bij die zelf een geschenkje hebben gemaakt. Wat ik ook origineel vond.We hebben ook leuke en interessante gesprekken gehad met elkaar over: aan wie, waarom en wanneer geven wij cadeaus?Sommige waren van mening dat ‘geld’ een interessanter geschenk zou kunnen zijn, omdat diegene die dit ontvangen dan zelf hun cadeau kunnen kiezen, ze kopen ermee wat ze willen en/of wat ze nodig hebben.Er zijn ook andere onderwerpen aan bod gekomen zoals offerfeest, Ramadan, trouwfeesten, kerstmis enz… Het was een leuke en leerrijke dag. Er was een gezellige sfeer aanwezig. Het is de moeite waard om dit nog eens over te doen.

De vijfde ontmoeting vond plaats op de Europese dag van de Intergenerationele solidariteit, woensdag 29 april 2009. Tijdens deze dag kregen we de documentaire van het foto-video atelier van CitaDelle in première te zien. De documentaire is een weerslag van intergenerationele, interculturele dialoog en solidariteit en kadert ook binnen het thema ‘Minder brol meer lol’. De documentaire is gefilmd en gemonteerd door de vrouwen van CitaDelle, ondersteund door cineaste, Amy Cisse.

minder brol meer lol from culturencentrum, de pianofabriek on Vimeo.



Na de intense kennismaking tussen beide groepen, was er duidelijk een wil om verder te gaan. Woensdag 29 april was dus zeker en vast niet het einde van deze prille relatie. Op welke manier we de toekomst samen zullen verderzetten staat nog niet vast, wat wel vaststaat is het verlangen om elkaar te begrijpen en samen te leven vanuit inzicht dat zogenaamde verschillen niet zo verschillend blijken te zijn.

Getuigenis Participanten ‘Ages et Transmissions’

Geleidelijk aan zagen we hoe hun gezichten opklaarden, hun tongen ontknoopten en hun glimlach hieruit ontsproot. Het zijn sympathieke vrouwen, ze zitten goed in hun vel, begripvol, ontvankelijk en stralend. Ik was verwonderd te zien hoe open en eerlijk zij waren. Hun religie lijkt uiteindelijk niet zo radicaal als men beweert. De Islam is duidelijk gegrond, uitlegbaar en positief voor haar gelovigen. We hebben ontdekt hoe er binnen deze gemeenschap verscheidene manieren zijn om een religie te beleven, om religieuze feesten te vieren. Religieuze feesten lijken bovendien ontkomen te zijn aan het consumentisme. Het was ook boeiend om bij te leren over hun sociale verhoudingen tegenover hun man, zon en dochter. De rol van de man in het huishouden is klaarblijkelijk ook aan het veranderen. Alle vrouwen zijn uiteindelijk dezelfde, hebben dezelfde preoccupaties. Ze zijn toch niet zo verschillend van ons. We voelen de drang om verder te gaan in het delen van verschillende ervaringen