dec 2019

M D W D V Z Z
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5
 
 

Etienne Guilloteau (Onderzoek)

maa 28/11/2011 > zon 04/12/2011

Mijn residentie is een etappe in mijn onderzoek naar de mogelijkheden die opera biedt voor de ontwikkeling van de esthetiek en de coherentie van mijn oeuvre. De geschiedenis van het toneel in al zijn vormen heeft mijn werk enorm beïnvloed. ‘Sporen’ en ’resten’ uit het theaterverleden zijn op een onderhuidse manier aanwezig in al mijn stukken.
De muzikale dramaturgie van de operamuziek an sich fascineert mij: Welke oplossingen vonden verschillende componisten om het verhaal weer te geven aan de hand van een abstract medium als geluid? Welke muzikale constructies en compositietechnieken worden toegepast om het verhaal op de toehoorder over te brengen? Hoe kan je, eens de libretto’s weggehaald zijn, deze ’impressies’ of vertalingen van de verhalen door de muziek, gebruiken? Wat roepen ze op? 
Ik wil de dramatische kracht van de opera leren gebruiken zonder te bezwijken onder het technische en
logistieke gewicht dat gewoonlijk samenhangt met dit genre.

In een latere fase wil ik mijn onderzoek toespitsen op de de cyclus van Wagner Der ring des
Nibelungen die vier opera’s omvat (Das Rheingold, Die Walküre, Siegfried en Götterdämmerung). Ondanks een theatraliteit die vrij ver afstaat van mijn esthetiek, vind ik in de opera parameters die toepasbaar zijn op de choreografische compositie. 
Bijvoorbeeld het gebruik van het leitmotiv bij Wagner, waarbij sommige melodieën rechtstreeks toegewezen zijn aan personages en als een afdruk, een geluidsfoto van het personage gebruikt worden Hoe kan het principe van het leitmotiv toegepast worden op een dansvorm? Het idee van een personage buiten de verhaalstructuur, een personage dat enkel mediator van affecten is, zoals een melodie dat kan zijn, interesseert mij. Ik wil onderzoeken of een danser dezelfde rol kan vervullen als de rol die aan de muziek toegekend wordt: “Ze maakt het mogelijk om emotionele resonanties op gang te helpen, afhankelijk van de openheid van de geest” (uit George Matoré/Irène Mecz – Muziek en romaneske structuur in ’La recherche du temps perdu’).

Daarnaast is er het onderzoek naar het idee van de tijd en de weergave van de tijd. Een leitmotiv dat iedere keer lichtjes anders is en constant evolueert, kan een formele en abstracte manier zijn om te zeggen: wat was, is niet meer volledig hetzelfde maar blijft toch herkenbaar. Met andere woorden, dat de tijd verstrijkt.

Hoewel mijn vorige stukken (Skène, La Magnificenza en Tres Scripturae) allemaal intuïtief verband met elkaar hielden, wil ik nu een bewuste strategie hanteren voor de verbanden tussen toekomstige stukken Ik droom ervan een langlopend project te kunnen realiseren dat gedurende een periode van ongeveer twee jaar verschillende producties omvat. Eén van de mogelijke pistes is de terugkerende medewerkers aan mijn producties ‘een rol’ toebedelen die kan evolueren doorheen verschillende creaties. Net zoals een personage dat je volgt. Het aanbrengen van een lijn in de evolutie van ‘rollen’ doorheen verschillende stukken opent nieuwe horizonten voor een werk over de tijd.