Maa 2019

M D W D V Z Z
25 26 27 28 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
 

Overzicht Werken en Deelnemende artiesten

 

Marie Julia Bollansée

Performance in de reeks Performing Hchouma
‘Absence’, 2013
Performance en video-installatie
Video op monitor (Archive©2012), performance-kleed, schapenwol, rood pigment,
breiwerk (dank aan Mit Hendrickx), bodypaint Anaïs Bollansée
Courtesy the artist

Een monitor waarop verloren voorwerpen, in een Parijs’ metrostation, getoond worden, is de sokkel voor de performer. Vijf achtergelaten linkerschoenen liggen op een hoopje op de hoek van een doorgang. Een verloren, stil hoopje in de rush van de reizigers. Onbekenden lieten de schoenen achter, en het oog van de kunstenaar viel erop. Welk verhaal schuilt er achter de schoenen? Van wie zijn ze? Waarom werden ze hier achtergelaten, ze zijn toch niet versleten of stuk? Zal iemand ze terug komen ophalen? Zijn de mensen links blootsvoets, en rechts geschoeid verder gegaan? Word ik misschien verondersteld om de eigenaars van de rechterschoenen te zoeken? Ik ben toch niet in een sprookje terecht gekomen?... Boven op dit bewegende beeld staat de kunstenaar, bewegingloos, stil. Haar hoofd, armen en benen, zijnde de delen van haar lichaam, die in het dagelijkse leven geen kleding behoeven, zijn gekleed. De zone die wél keding behoeft, is naakt. Het ‘omgekeerde kleed’ of het ‘naakte kleed’ is gebreid in steenrood geverfde schapenwol.


Het werk van Marie Julia Bollansée gaat over mensen, over hun leven en dood, en over hun queeste in het niemandsland daartussenin. In haar performances en haar video’s is het fysieke een constante factor. Haar scholing als klassieke beeldhouwer blijft duidelijk voelbaar in de beeldende kracht van haar werk. In haar videowerk positioneert de kunstenaar zich als alerte waarnemer en als hedendaagse vertolker van eeuwenoude thema’s. Marie Julia Bollansée was geselecteerde van de Jackson Pollock Foundation New York in 2000. Haar werk was te zien op verschillende plaatsen in België en Nederland, en recent ook in Moskou, Istanbul, Vladivostok, Dresden en Parijs. Zo was haar performance 377 9” NAILS te zien in M HKA Antwerp (B), in de installatie “A Syntax of Dependency” van Laurence Weiner & Liam Gillick, en de performance, ASH + EARTH, in CC Strombeek Grimbergen voor de tentoonstelling X, Highway to reflection. Marie Julia Bollansée is in 1960 in België geboren, ze leeft en werkt nabij Antwerpen.
www.mariejuliabollansee.be


Sara Bomans

Capture, 2011
Foto–installatie
Courtesy of the artist

Capture nr 7, Sara Bomans,
Foto Remco Roes

Capture is een reeks foto’s waarin Sara Bomans gehuld in een witte, gebreide pionachtige cocon diverse houdingen aanneemt. Afhankelijk van de houding verandert het uitzicht en de sfeer van de foto, en zijn diverse interpretaties van de vorm mogelijk. Hoewel ze zichzelf verbergt, probeert ze door middel van de houding een bepaald aspect van zichzelf te tonen. De beelden variëren tussen ingetogen of verlegen en extravert of humoristisch.

Sara Bomans werkt vrij biografisch: innerlijke gevoelens en persoonlijke ervaringen liggen steeds aan de basis. Met humor als uitvergroting bezweert zij het lichaam. ’Die speelse vrijheid om als een soort nar onze sterfelijkheid en zwakheden te bespotten.’ Juist dit besef van tijdelijkheid en de ambiguïteit tussen verlangen en zelfrelativering maken haar werk zo krachtig.
Sara Bomans’ oeuvre getuigt van een vitalisme: een onbevredigbare drang om te communiceren op alle gebieden, via woord, beeld en het tactiele. De mogelijkheden van textiel, de subtiliteit van haar, de uitdaging van het schilderen, de snelheid van tekenen met balpen, de humor van poppen maken’ en de samenwerking met andere kunstenaars: het zijn welkome afwisselingen voor een artistieke duizendpoot.

Zij toonde haar werk onder meer in De Mijlpaal Heusden-Zolder, SECONDroom Brussel, Kunstenfestival Watou, Salon Blanc Oostende, Atelierhof Kreuzberg Berlin
www.sarabomans.be

Cel Crabeels

Performing Hchouma
Performancereeks met de kunstenaars Marie Julia Bollansée, Sara Bomans, Sanne De Wolf, Lieven Paelinck, Douglas Park en Joris Van de Moortel

Vandaag willen we ‘vrij’ zijn. We zijn individualistisch in onze keuzes. We geloven in het nut van zelfexpressie, communicatie, zelfrealisatie en je leven individueel te kunnen bepalen. We voelen de noodzaak ons eigen wezen en bestaan vorm en zin te geven. Performance art is eens te meer een essentieel gegeven in de internationale hedendaagse kunstscène. Deze vergankelijke kunstvorm kan als geen ander onmiddellijk, beweeglijk en actueel inspelen op de steeds veranderende artistieke, culturele en sociale dynamieken.

De performances in dit onderdeel van de tentoonstelling bevragen deze sociale en culturele codes. Omgangsvormen tussen familieleden, vrienden, buren, collega’s of vreemden zijn niet vrij. Taalgebruik, bespreekbaarheid, gebaren, houdingen, blikken, zijn onderworpen aan maatschappelijke codes. Zelfexpressie wordt mede gestuurd door de sociale groepsdynamiek. Er heersen onuitgesproken regels voor omgang en expressievormen.
De focus van dit programma ligt in het spanningsveld tussen het hedendaagse individuele ‘vrije’ leven en de gedetermineerde sociale, culturele, economische en vestimentaire codes die nog steeds een deel uitmaken van onze omgangsvormen. Performing Hchouma (Marokkaans dialect voor ‘schaam je’) vormt de Pianofabriek om tot een tijdelijk performanceplatform waar door middel van interactie, activisme en creatieve cross-over deze thematiek wordt benaderd en onderzocht. Na de performances blijft er in de tentoonstelling een ‘residu’ aanwezig. Dit residu zal bestaan uit werken die voortvloeien uit de performances en documentaire beelden.
Cel Crabeels

Lied, chanson, song, 2003
Video
00:14:00
Taal: Nederlands
Ondertitels: Frans, Engels (UK)


De video toont een oude dame in een bejaardentehuis. Ze zingt het verhaal van haar leven, in geïmproviseerde, rijmende zinnen. Echo’s uit een andere tijd, taal mozaïeken uit een levendig verleden krijgen een anachronistische echo door toegevoegde elektronische sound collages, als een botsing van tijd, geheugen en geluid.

Cel Crabeels maakt gebruik van esthetische strategieën van audiovisuele media om de identificatie, documentatie, historisering en het artistieke gebruik ervan te onderzoeken. Tegelijkertijd zorgt de kunstenaar voor een kritische, zelfreflecterende afstand tot dit gegeven. De video’s, de audiovisuele installaties, de documentaires en de foto’s van Cel Crabeels onthullen een fascinatie voor het verdoezelen van het onderscheid tussen representatie en werkelijkheid, fictie en documentaire, het private en het openbare, kritische observatie en autobiografie. Zijn vroege werken handelen over het bestaan en voortbestaan van onuitgesproken regels en codes, iets opleggen, gehoorzamen of het schenden van grenzen en normen.

Cel Crabeels was artist/researcher aan de Jan van Eyck Academie. Zijn werk is tentoongesteld in musea, kunstorganisaties en galeriën in Europa en Amerika: American University Museum, Katzen Art Centre, Washington DC, US, Museum Ludwig-Forum Fur Internationale Kunst, Aken, M HKA, Antwerpen, Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia, Madrid, Witte De With, Rotterdam, MIT Visual Arts Center, Boston. Crabeels doceerde aan de Leeds Metropolitan University, Academie Antwerpen, Academy of the Arts Reykjavik, Sint-Lukas Academie Brussel, HISK Gent, HISK Antwerpen, KASK Gent, University Gent en Post Sint Joost, Breda.
http://users.telenet.be/cel.crabeels

Maxime Christiaensen

Exhibition concept + 1 collage
Readymades, 2013
Remote balloons
approx. 100cm x 60cm x 140cm each
Installatie
Untitled, 2013
Inkjet print on aluminium composite panel
150cm x 288,87cm
Edition of 3 plus 1 AP

Vitrine
Untitled, 2013
Inkjet print on aluminium composite panel
Painted wooden frame
150cm x 288,87cm
Edition of 3 plus 1 AP

Als beeldend kunstenaar voert Maxime Christiaensen via manipulatie en conceptualisatie een onderzoek naar schoonheid in het abjecte en de rol ervan in het hedendaags beeld. Een esthetische manifestatie van de hyper reële beeldcultuur in gelaagde en complexe composities als kapstok om iets te zeggen over onze dromen, onze angsten, onze illusies, onze samenleving.
Maxime Christiaensen nam ook deel aan ERROR #20: Maxime Christiaensen — Guillaume Bijl

Sanne De Wolf

Performance in de reeks Performing Hchouma
MERCY (for) ‘Hchouma’, 2013
Water, projectie

The Arena, 2013
Installatie met textiele objecten, muurtekeningen en geluid

De performance - MERCY (for) HCHOUMA- reflecteert op het begrip schaamte vanuit cultuurhistorisch perspectief. Rituele wassingen treden uit een eeuwenlange traditie naar voren in handelingen die als bindingselementen fungeren. Hun doorwerking reikt evenwel verder omdat ze ons als mens substantieel kunnen beroeren. Binnen de psycho mentale ruimte die door de performance wordt gecreëerd, kan ondermeer een catharsis-uitwerking volgen.
De fysieke en mentale processen die zich tijdens de performance voltrekken, worden opgetekend, geregistreerd en zullen vervolgens de daaropvolgende weken hun weg vinden naar een installatie met textiele objecten, tekeningen en geluid.

Sanne DW incorporeert (etno) - historische patronen, handelingen en vertaalt deze naar hedendaagse ingrepen en werken. Haar nomadisme en fascinatie voor het “weefsel” legt verbindingen bloot tot op de immateriële strata; zo komt ze tot rituele performances en
installaties die getuigen van herinneringen en cross culturele configuraties. Ze maakt verbindingen tussen heden - verleden en knoopt verschillende tijdslijnen en energieën aan elkaar. In haar
artistiek proces brengt ze een synergie tot stand tussen materie en energie. www.sannedewolf.com

Maria Gabriëlle

In situ installatie met tekeningen, 2013
Courtesy Maria Gabriëlle

In 2012 werd Maria Gabriëlle geselecteerd voor de tentoonstelling Sint-Jan in de St-Baafs te Gent en stelde ze haar werk tentoon in Loods 12 te Wetteren. In het verleden nam ze meermaals deel aan tentoonstellingen, o.a. in Netwerk Aalst.

Filip Gilissen (B)

You only live once, 2013,
Brass electronic card hotel door knob
250 * 190 * 50 mm
Edition 1/25


I’ve Got A Special Secret For You, 2011-.., Performance, Stedelijk Museum, Amsterdam

Het werk van Gillissen schrijft zich in in een weinig onderzochte traditie van kunst die het ‘onvierbare’ met enthousiast sarcasme viert: een traditie waarvan gezegd kan worden begonnen te zijn met het bekende geval waarbij het stoïcijns in-house strijkkwartet, vrolijk bleef doorspelen terwijl de Titanic bezig was met zinken naar de bodem van de oceaan, een traditie die bloeit in het ultra-cynische ’post-politieke’ tijdperk van globalisering.

Het werk van Gilissen werd recent getoond in Stedelijk Museum (2013), MARTA Museum (2012), Kunshalle Nurnberg (2012), Liste 17 Prestatie Projeckt (2012), Witte De With (2011), Nuit Blanche, Parijs (2011), M HKA, Antwerpen (2011), Museum Boymans van Beuningen, Rotterdam (2011), Liverpool Biennial (2010 GB) en Museum voor Schone Kunst, Boston (2007).
www.filipgilissen.com

Ermias Kifleyesus

Hope and Dreams, 2013
Divers materiaal op een muur (overdracht van een schilderij op de muur)
Courtesy Ermias Kifleyesus

A tall tree attracts the wind, 2010

Ermias Kifleyesus is geboren in Addis Abeba (Ethiopië) en woont en werkt in Brussel.
Selectie Groepstentoonstellingen: 2013: Here is always some where else, Kasteel Oud – Rekem, Dreaming of The south, Marion De Cannière Gallery, Antwerpen, The Gunshot, Marion De Cannière Gallery, Antwerpen, Found in Translation, chapter M, Muse program, Brussel, A show a day keeps high cholesterol at bay, Art Brussels, 2012: Terra Firma, Ruimte Morguen, Antwerpen, Found in Translation, chapter F, Pesheria & Museo Lucio Piccolo, Ficarra-Brolo, Italë, 2011: Found in Translation, Casino, Luxemburg, Found in translation, Chapter L – Maiso Grégoire, Brussel, Sediment, Ename, An Obscure Taxonomy (of noble lines) Addis Ababa, Ethiopia, Culture Relaxative, Atelier 340, Brussel, 2010: Rafa the magician, Netwerk, Aalst, 2009: Der Himmel Uber Antwerpen, Annie Gentils Gallery,Antwerpen, Found in translation, Elaine levy project, Brussel, La conquète de l’espace, HISK, Gent, Solo Quint 3 sint Blasius & SMAK, Watou, 2006: W/139 Basement, Rotterdam, Nederland, 2003 : Matrix Art Project, Brussel, 2002 : Musée National de Monte Carlo, Monaco, Samenwerking met Daphne Warburg: 2010 : In to the light, ERROR ONE, Antwerpen, Alterwalden, Shankill castle, Ierland, 2006 : Gallery H29, Brussel, 2005 : Scholars House, London, UK, Leper Chapel, Cambridge, UK, 2004: City and Guild of London art School, UK. Studies: HISK, Gent, (2009), MA , City and Guild of London art School, UK (2004), Addis Ababa Fine art School, Ethiopië (1997). Residency: The Cill Rialaig Project, Kerry, Ierland (2006)

Georgia Kokot

You Won’t Get Out of My Head, 2013
Video installatie

De jonge Amerikaanse, in Gent verblijvende Georgia Kokot onderzoekt zonder gène hoe mensen functioneren, welk zelfbeeld ze hebben en hoe ze zichzelf positioneren in hun omgeving. Dit past ze ook toe op haarzelf. Door middel van eenvoudige, ontwapenende acties en registraties legt ze verschillende lagen van het menselijk handelen en verlangen bloot. Deze jonge kunstenares zal in September 2013 werk tonen in B-Gallery in Brussel.

Adam Leech

Blanket Apology, 2010
Video
Courtesy the artist

Blanket Apology richt zich op communicatie strategieën die publieke figuren gebruiken wanneer ze zich publiekelijk verontschuldigingen. Zoals Speech Bubble (2008), is Blanket Apology een dialoog tussen een man en een vrouw. De man probeert zich te excuseren voor zijn seksuele perversie, onethische medische praktijken, diefstal en overmoed; tegelijkertijd probeert hij zijn gezicht te redden en zijn positie als publieke figuur te behouden. De vrouw eist een verontschuldiging en een verklaring, tegelijkertijd wordt ze gemanipuleerd door middel van taalkundige en sociologische trucs van de man. Blanket Apology is geïnspireerd op de excuses van de katholieke kerk voor seksueel misbruik in 2010, de schuldbekentenis van Pol Hauspie (van Lernout & Hauspie) voor zakelijke fraude en de recente verontschuldiging door de Amerikaanse overheid voor de ’Guatemalan Syphilis Experiment’.
Adam Leech is een video kunstenaar en schilder. Hij is reeds enkele jaren actief in de Vlaamse kunstgemeenschap en was verbonden aan HISK, toen nog in Antwerpen. In zijn video’s, die min of meer statische beelden zijn, onderzoekt hij, door het gebruik van zijn stem, een aantal verhalen die inspelen op specifieke momenten van psychologische en sociale onrust. Zijn werk verwijst naar een bepaalde state of mind in plaats van naar concrete kwaliteiten van een fysieke ruimte: zelfs in een omgeving waar de risico’s en onzekerheden zijn uitgeplet tot een gezamenlijk aanvaardbaar minimum, kan de individuele psyche er niet in slagen om bepaalde persoonlijke subtexts tewissen. Dit lijkt een onderliggende, bijna samenzweerderige boodschap. Zijn werk heeft een afgekoeld quasi fatalistische toon waarop hij tijdelijke uitbarstingen van weigering en sentiment registreert. Het resultaat is een vernieuwde en revitaliserende rust, met gecontroleerde emoties die nog lang daarna weerklinken.
Naar Bram van Damme

Adam Leech is geboren in 1973 in San Diego, California. Hij haalde een MFA aan The School of the Art Institute, Chicago, waar hij tekenkunst en schilderkunst studeerde. Van 2000 tot 2002 studeerde Leech aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam en van 2005 tot 2007 studeerde hij aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Gent. Van 2007 tot 2012 werkte Leech met Hoet- Bekaert Gallery. Hij toonde zijn werk in vele internationale tentoonstellingen en zijn werk zit in verschillende private collecties. Hij woont in Brussel met zijn vrouw en dochter.
www.adamleech.net

Hubert Marécaille

A deceptive life, 2012
7 video’s, duur : 01:01:00
HDV / kleur / screen 16/9
Engels met franse ondertitels
© Hubert Marécaille

L’exhibitionniste – et le voyeur, 2012
video installatie
holographic machine
duur 00:08:42 / loop / HDV
geen geluid / kleur / screen 16/9
© Hubert Marécaille

A deceptive life
De video’s van het project A deceptive life behandelen ’existentiële’ thema’s op hun eigen manier, metaforisch en onwaarschijnlijk: the lonely roept eenzaamheid op, the imbecile verdorvenheid, the melancholic de desillusies van het leven... De video’s, opgevat als een vorm van ‘post-ironische’ kritiek van de samenleving, wisselen voortdurend tussen drama en humor, komedie en melancholie. De personages - werklozen, office medewerkers ... - bevinden zich in schijnbaar onbeduidende en absurde situaties uit het dagelijks leven, bewust ontdaan van «buitengewone» gebeurtenissen, de personages vaak onbewogen, en gefilmd in een suggestieve opeenvolging van sequence shots die op ‘bewegende beelden’ of ‘levende schilderijen’ lijken. De interpretatie van de scènes, allegorisch en surrealistisch, wordt overgelaten aan de appreciatie van de kijker.

L’exhibitionniste – et le voyeur
Slechts gekleed in een hoed en een lange bontjas, naakt onder zijn mantel, herhaalt een recidiverende exhibitionist voortdurend zijn wandaden: hij verschuilt zich achter rotsen en komt weer tevoorschijn om zijn lichaam te tonen; een voortdurend verbergen en tonen, voor en achter:
om het plezier van zijn verdorven exhibitionisme te bevredigen of om aan het voyeurisme van de perverse kijker te voldoen(?).

Hubert Marécaille is een video kunstenaar, geboren in Frankrijk in 1973, woont en werkt in Brussel (BE). Hubert Marécaille initieert diverse video-projecten, gebruikmakend van een ‘holografisch toestel’ en met een zeer persoonlijke esthetiek, waaronder in 2012 A deceptive life (76 minutes), een reeks van 9 videofilms - filosofische en alledaagse, dramatische en komische - gepresenteerd in 2013 op de Dallas Biënnale (USA) en in Lokaal 01 in Breda (NL), en L’exhibitionniste – et le voyeur (8 minutes 42), een ’performatieve’ video van een one sequence shot. In 2011 werkte deze regisseur voornamelijk rond het thema van ’introspectie’ op een zelf-spottende manier, met de 4 videofilms (10 minuten) van het Journal apocryphe d’une psychanalyse (Apocryphal diary of a psychoanalysis) en, van 2000 tot 2009, Les Histoires de Monsieur Hubert (The stories of Mister Hubert). Hubert Marécaille werkte ook samen met de Schotse video kunstenares Michelle Naismith voor de realisatie in 2011 van de film (35 minuten) La Liseuse (The Reader) en vanaf 2010 tot 2012, voor de realisatie van de serie Love In The Life Quotidian (9 videos films – 35 minutes), gepresenteerd in galeries, in het MAMAC, Museum voor Moderne Kunst van Luik (BE) in 2012 en in 2013 in het Centre Wallonie-Bruxelles in Parijs (FR) in het kader van de International Photographic Biennial, het BIP 2012 . Tot slot aanvaardt deze video kunstenaar ook werken van een andere orde: een muziek videoclip voor de Belgische band 9mars in 2012 en de documentaire (76 minuten) Vincent Solheid – artiste protéiforme in 2011.

Michèle Matyn

All I know is where I started, 2013
Performatieve installatie; performance, kostuum, sculptuur, props, fotografie
Courtesy: Michèle Matyn 2013

De performance en de installatie die overblijft is een propositie, deze opstelling is ook onderhevig aan het proces van tonen en niet tonen en is niet uitgekristaliseerd, herinterpretaties en andere epiphanieën kunnen opborrelen.
Michèle Matyn

Michèle Matyn maakt met de camera als haar medespeler die momenten zichtbaar waarop de tijd stolt tot sculptuur en de natuur verschijnt als bezielde creatuur. In de polaroids worden de dreigende en smekende wezens wier donkere gaten ons naar binnen zuigen als het ware belichaamd. Haar research naar eeuwenoude volksverhalen en gebruiken, antropologische mythen en sagen, maar evengoed populaire strips en films over de dunne grens tussen mens en dier, tussen mens en demon voedt haar ontvankelijkheid voor krachten in de natuur. Haar werk refereert aan de bron van het occulte in artistieke tradities van het surrealisme tot de geheimzinnige polaroids van de Russische regisseur Andrej Tarkovski, de duende van Garciä La Lorca, of nog aan de actuele interesse voor het animisme dat de modernistische tweedeling tussen zielloze en bezielde materie, tussen fictie en realiteit in twijfel trekt, en de werkelijkheid oplaadt met verborgen krachten.
Inge Henneman

Het fotograferen van dingen die een bijzondere, emotionele betekenis hebben en daardoor het karakter krijgen van een Merzbau of een schrijn, is terug te vinden in Matyns oudere fotoreeksen; Superfans, over idolatrie, en in het prachtige portret van (en mét) de zanger Daniel Johnston, Love is the answer and you know that for sure. Dat is ook de titel van haar eerste solotentoonstellingen in De Brakke Grond in Amsterdam in 2006 en in het FotoMuseum Provincie Antwerpen in 2007.
Ze presenteerde datzelfde jaar Bivak Gloria in het Hessenhuis, en in 2009 Boterknieeën in kunstruimte 1646 in Den Haag. I wasn’t born yesterday, deary. A trip in the eye of Guy Maddin werd gepresenteerd in de Brusselse Beursschouwburg in februari 2010, en Samanta werd voorgesteld op 24 april 2010 in SECONDroom Antwerpen. In 2011 volgde haar solotentoonstelling Zwarte voeten in Base-alpha Gallery Antwerpen, en de performances The procession of Lucien Desert en Carried by sticks, more out of believe then out of danger in 2012 in het M HKA in Antwerpen.

Femmy Otten (Nl)

If you where coming in the fall, 2012
Lindenhout, acryl op de muur
Courtesy Fons Welters

Surrounded by images, Femmy Otten lays out a scenography of waiting in her studio.
Nineteenth century photographic portraits, found on a market somewhere in Mumbai; simple geometric drawings from when she was only just a child; perfectly symmetrical carved out faces of ancient Egyptian princesses; the naive silhouettes of Bill Trayler’s drawings; intense glances of Pierro della Francesco’s figures. They patiently linger around in Otten’s studio, while her own drawn and carved figures peek from the walls, distantly and softly smiling. What is it she so patiently awaits? ‘An arrival, a return, a promised sign’? Perhaps Otten is simply waiting for that moment of catharsis, in which her drawings, half-reliefs and sculptures in wood and plaster, will shape up as she somehow hoped and imagined them to. Working through the material endlessly, preparing an un-stretched canvas with plaster primer, sandpapering and priming again and again; before even being touched by the first brush stroke; before a strand man appears in soft oilcolours, carrying two naked curling women on his shoulders. Otten’s figures are often characterised by a symbolism, a mystery that lies beyond our contemporary recognition. Cutting out portions of time, her works carry a certain transparency. Perhaps the mystery lies not above all in her (archaic) references rather in the facial expressions of her figures that each time seem to peek into the furthest distance. Absentminded? Shy? Or simply being confident now they are accompanied in their new setting by similar solitary figures. In Otten’s work, temporalities and visualities melt into each other, while awaiting the fall, they ‘brush the summer by, with half a smile and half a spurn’.
Laurie Cluitmans (galerie Fons Welters, Amsterdam)
1 Emily Dickinson, ‘If you were coming in the fall’, 1924

Femmy Otten studeerde in 2004 af aan de Koninklijke Academie in Den Haag. In 2009 startte ze de 2de fase opleiding van het Hoger Instituut voor Schone Kunsten–HISK, in Gent, in 2010 – 2012 Rijksakademie van Beeldende Kunsten, Amsterdam NL . Ze exposeerde onder meer in het Stedelijk Museum Schiedam (2013), Galery Fons Welters, Amsterdam, NL, Stroom, Den Haag NL,
P///AKT, Amsterdam NL, Museum Hilversum, Hilversum NL, Koninklijk Paleis op de Dam, Amsterdam NL (2012), Gasworks, Londen, UK en Gallery Maes & Matthys, Antwerpen, Aspex. Portsmouth UK (2010), Quartair, Den Haag , Watou en het HISK Ghent (2009), in het Van Abbe museum, Eindhoven (2008), in BILLYTOWN, Rijswijk, het Filmhuis in (2007)

Lieven Paelinck

Performance in de reeks Performing Hchouma
Act III, Market Experience, 28 september 2013
Performance
Materiaal: protagonist (invited) – shoe shining equipment – antagonist, passers-by
Courtesy BLAinc.

Deze akt is een één op één interactie tussen de kunstenaar en een geprivilegieerd lid van het publiek. Dialoog en uitwisseling omkaderen het kunstzinnig geven van service en concrete verzorging van iemands schoenen.
Schoenpoetsen word hier bekeken als een thesis die reflecteert op artistieke- en levenskwaliteiten en hoe deze te waarderen.

‘Mijn artistieke praktijk is een op onderzoek gebaseerd proces van situaties, triggers, interesses en benaderingen. Het vinden van een artistieke voedingsbodem en mogelijkheden tot zelfontplooiing zijn een hoofdbestanddeel. Het heeft geleid tot diverse verrijkende ervaringen ongeacht het oordeel ’falen’ of ’succes’.
Fundamentele motieven brengen me naar processen van inzicht, creatieve duiding, antwoorden en oplossingen.
Mijn pad evolueerde van de menswetenschappen via de vrije grafische kunsten, naar conceptuele objecten, installaties en tentoonstellingen. Verschillende artistieke residenties in het buitenland boden mij een intensieve focus op diversiteit, discours en context.
De hier gepleegde artistieke daad is onderdeel van een reeks van nederige dienstverleningen met deT-shirt ’Artist’ als een rode draad.
Naast deze lijn ontwikkel ik ook andere lijnen als bijvoorbeeld: schrift en schrijven, water, (corporate) identity en (zeef-)drukprocessen.’
Lieven Paelinck

BLA-numbers 1234, Studio Start & Wolkammerij, Hoboken Antwerpen; ’Tender Buttons, Becoming Gertrude Stein’ Kunst_Zicht, Universitteit Gent; ‘B-sides and rarities’ Lokaal 01, Breda (NL); ‘Impressions de Flandre’, Flemish Printmaking, 7th Int. Print Biennial, Liège; ’Momentum: a second, a minute, from here to the sea’, Cittadellarte, Biella (IT); ’Déjeuner sur l’ herbe’ PAM Velzeke; ’Vreemde eenden in de bijt – strangers amongst us’ PAM Ename; ’Genealogie’ Marta Herford (D); ’Mail Art from Manchester’ (GB) "Limited Edition" monumental prints, CC Berchem;
Collaborations with Bolwerk, Dankoe, Micronomics, DeBuren, Matuvu, Nurope, Emilio Lopez-Menchero & Middelheim, Fondatione Michelangelo Pistoletto & Cittadellarte, HISK, Guy Bovyn, Platform Garanti, Istanbul (TR); symposium Karel Geirlandt, Engramme (CA), Nedko Solakov

Douglas Park (GB)

Performance in de reeks Performing Hchouma

Douglas Park is beeldend kunstenaar, schrijver van literair proza en kritische essays, curator, en combineert al deze facetten in performances.
http://www.myspace.com/douglas_park
https://www.facebook.com/douglasrpark

Karl Philips

Advertisement (Johnnie Walker), 2010-2013
Installatie (fabric, cardboard, wood, foam, paper, paint, tape, light)
Courtesy Karl Philips

Karl Philips is een van die zeldzame kunstenaars voor wie betrokkenheid geen dode letter is. In de brede traditie van veel van zijn voorgangers creëert hij kunst waarin strijdbare betrokkenheid zijn weg vindt buiten de kunstwereld. Daardoor heeft zijn werk een speciale waarde, net omdat die betrokkenheid tot leven komt door aandacht te hebben voor zij die zich in de marge van de samenleving ophouden. In het licht van een mild activisme maakt Karl Philips gebruik van alle mogelijke strategieën om zijn bedoelingen in de richting van een verlangen te extrapoleren en er zo voor te zorgen dat iedereen meer kans op slagen heeft in deze bikkelharde wereld, waarin de naar binnen gevouwen kunstwereld soms zelf niet eens goed meer weet wat de betekenis nog is van de realiteit van de zelfkant van de wereld.
Naar Luk Lambrecht

Karl Philips is een beeldend kunstenaar en activist die gebruik maakt van alle mogelijke strategieën om de wereld voor iedereen beter te maken.
Enkele tentoonstellingen: 2013 ’Transformator’, Transfo-site, Zwevegem, 2012 ’Parallel Worlds’, CIAP, Hasselt; ’Mind the systeem, find the gap’, Z33, Hasselt; ’Scheldapenfest’, Scheldapen, Antwerpen; ’Cuesta 2012’, Tielt; ’Batard Festival’, Brussel; ’bksm-14’, De Garage, Mechelen en CC Strombeek, Grimbergen; ’These and other works’, Extra City, Antwerpen, 2011 ’Act Out’, Onomatopee Eindhoven, NL; ‘ManifestAanwezig’, Kasteel Oud Rekem, Rekem; ’Kunst en Zwalm’, Zwalm; ’Super Gau - De eerste dag was een ramp’, Vrijthof, Maastricht, NL; ’Now Belgium Now’, LLS 387, Antwerpen; ’The Visitor’, HISK, Gent (BE)
www.karlphilips.org

Adrien Tirtiaux

Les arts de la performance, 2006
Video, DV-PAL, 6’02“
Courtesy Galerie Martin Janda, Vienna

Les arts de la performance werd opgenomen in een riool tunnel in Wenen toen Tirtiaux was nog een student. De video, het resultaat van een nachtje drinken op deze plek, toont de kunstenaar die hopeloos probeert zichzelf te confronteren met de omringende architectuur.

De fundamentele vragen van Adrien Tirtiaux’s ruimtelijke ingrepen hebben dezelfde oorsprong: de ervaring van hoe mensen zich gedragen en bewegen binnen ruimtes, en de manieren waarop deze gewoonte geworden zijn, alsof men instructies volgde. Tirtiaux’s werken tonen alternatieve en geïmproviseerde gebruiksmogelijkheden. Zijn interventies bieden optionele instructies en alternatieve manieren die de ruimte veranderen volgens verschillende sociale en culturele omstandigheden, het openen van nieuwe wegen van handelen en dus het veranderen van het denkbeeldige van deze ruimtes. Wanneer het beeld van een ruimte verschijnt als iets dat niet is of niet kan, dan is er waarschijnlijk een verborgen of vergeten element: een ruimte binnen de ruimte.
Naar Andreas Spiegl

Adrien Tirtiaux is geboren in Brussel in 1980, woont en werkt in Antwerpen. Hij won onlangs de Provinciale Prijs voor Beeldende Kunst Antwerpen.
Enkele solo en duo tentoonstellingen: 2013: Office / Baraque, Lokaal 01, Antwerpen; 2012: Die weiße Wände der Welt, Villa Merkel, Esslingen am Neckar; 2011: Immer noch und noch nicht, Kunst Halle Sankt Gallen; 2010: Le pouvoir de l‘ellipse, Galerie Martin Janda, Wenen; 2009: Eine Schwalbe macht noch keinen Fruhling, Loge, Bern 2008.
Enkele groepstentoonstellingen: 2013: Young Belgian Art Prize, BOZAR, Brussel; 24 Spaces – A cacophony, Malmö Konsthall; 2012: Expanded Performance, Stroom Den haag; Passage, Galerie Martin Janda, Wenen; 2011: NowBelgiumNow, LLS 387, Antwerpen; 2010: Where do we go from here, Secession, Wenen; Related spaces, Ernst Museum, Budapest; Einen Ort herstellen, Neuer Sächsischer Kunstverein, Dresden; 2009: Fifty/Fifty, Wien Museum, Wenen; 2008: ManifeSTATION, Manifesta 7, Rovereto
2003-2008: Akademie der bildenden Künste Wien, Austria, class Prof. Monica Bonvicini,
1998-2003: Université Catholique de Louvain-La-Neuve, Belgium
Afgestudeerd als burgerlijk ingenieur architect
www.adrientirtiaux.eu/

Joris Van de Moortel

Performance in de reeks Performing Hchouma
Installatie

Dichter/Closer , Film still Hi8 film, performance feat; Tom Besters: guitar, Niels Latomme: tape-loop, Krist Torfs: drums, Joris Van de Moortel: poetry, fire & lirio bass guitar
Courtesy the artist & Galerie Nathalie Obadia

In de sculpturen en installaties van Joris Van de Moortel liggen creatie en destructie dicht bij elkaar, een metafoor voor de steeds in beweging zijnde omgeving en maatschappij. Deze installaties zijn vaak tegelijk een performance platform waarin hij de grenzen van inhouden en uitschreeuwen aftast. Elk afbreken betekent meteen weer opbouwen, als bij een organisme dat zichzelf voortdurend regenereert, zodat er niet echt sprake is van een begin, midden en eind in het werk. Wat opvalt is de vaak erg nauwe aaneensluiting tussen een vorm en zijn omhulsel. De pendelbeweging tussen vernietigen en beschermen, tussen openbreken en bekisten, geeft zijn werk een sterk autonoom karakter. Onder de barsten, het gebroken glas en het gesamplede timmerwerk lijken zijn installaties een kern te bevatten die de grootste schokken kan doorstaan: een geweerschot, een windhoos, een bulldozer, … maar ook de aanhoudende stilte van een tentoonstellingszaal.
Referentie’s Osar van den Boomgaard/ Netwerk Aalst

Solo Tentoonstellingen: 2013 Getting comfortable slowly, solo show Galerie Nathalie Obadia, Parijs/Brussel, Brussel, België, Fruchtfleisch unser architektur, duo show met Paul Schwer, Galerie Karl Pfefferle, Munchen, Duitsland, 2012 Centre d’art Contemporain - Bourges – België, Galerie Filles du Calvaire - Parijs – France, 2011 VILLA II – Knokke, Artorama - Marseille – Frankrijk, Open Space ART Cologne - Keulen - Michael Janssen Gallery – Berlijn, Schloss Ringenberg – Hamminkeln, Art Brussels - Brussel - België

Groep Tentoonstellingen: 2013 Yellowing of the Lunar Consciousness, group show, Galleria Massimodeluca, Veniië, Italië, Young Collectors, group show, Maison Particulière, Brussel, België, Upside down part 2 lets dance, group show, Museumcultuur BKSM Strombeek & SMAK Gent, Strombeek-Bever, België, 2012 Gerhard Hofland Gallery, Amsterdam, Nederland, Zacheta National Gallery of Art in Warsaw, Polen, Centraal Museum, Utrecht, Nederland, Project Room Galerie Micheline Szwajcer, Antwerpen , Sint-Jan, Sint Baafs Kathedraal, Gent, CC Strombeek, Brussel, The collective, Durban, Zuid-Afrika. 2011 Prix de Jeune Peinture (Young Belgian Painters Award) 2011, Palais des Beaux Arts (BOZAR), Brussel, België
www.jorisvandemoortel.eu

Ester Vannuten

Nieuwe video

Drollery Filth, 2012
Wall-Installation made of wood, plastic art and vermin.

‘To lose one’s way in the desolation of dreams, unable to hide the universal silliness of defecation. Overcrowding, all eyes on you…’
Ester Vannuten

De jonge kunstenaar Ester Vannuten maakt theatrale installatiekunst die communiceert over het existentiële en over liefde en haat. Hierbij gaat ze geen taboe’s uit de weg.
Enkele tentoonstellingen: 2013 Galerie Marion De Canniëre, Antwerpen, Kunstenaarspagina 100% Expo. 2012: Solo tentoonstelling Smashspace, Antwerpen, bHart-festival, Borgerhout, Openings-performance FDC-festival, Turnhout. 2011: Red Fish Factory, Antwerpen / Kievitsnest, Antwerpen. 2010 ERROR #15 Hotel Bloom! Brussel. 2009 ERROR#13, Brugge

Lieve Van Stappen

Beggar, 2007
Plaaster, glas
Courtesy: Lieve Van Stappen

Censuré, 2005
Cast and polished glass
Courtesy: Lieve Van Stappen
Foto P. Louis

Noice, 2013
Megafoon, geblazen kauwgumroze glas
Courtesy: Lieve Van Stappen

Voorbereidende tekening, Noice, 2013

Door de straten slenterend, moet je de daklozen wel opmerken.
Het rauwe van het leven overvalt je, brutaal en onbeschaamd.
Vanuit de zelfkant van hun bestaan staren de bedelaars ons aan.
Anoniem, vervreemd van hun identiteit, bestaan ze nog nauwelijks.
Hun toekomst is uitzichtloos.
It’s a shame.
Lieve Van Stappen, Juli 1013

Lieve Van Stappen gebruikt de meest uiteenlopende media om te komen tot een gelaagde installatiekunst waarbij de media ten dienste staan van haar artistieke boodschap: die van de onvermijdelijke dualiteit van het menselijke da-sein, heen en weer geslingerd tussen wreedheid en kwetsbaarheid, onverzettelijke kracht en fragiliteit, gruwel en esthetiek, het vaste en het fluïde, ouder en kind, oorlog en vrede… Het werk van Van Stappen past zich in in een Belgische traditie, waarbij ‘surrealisme’ net een iets te sterk woord is voor een subtiel-anarchistisch omgaan met die existentiële dualiteit, die er voor zorgt dat de mens er in slaagt om ondanks alle tekortkomingen glansrijk te overleven. Lieve Van Stappen gaat op zoek naar het meest verborgen en het meest kwetsbare in de mens: de hardnekkige broosheid van het naakte bestaan.
Tekst: Marc Ruyters 2009, Vertaling: Hilde Van den Bossche

Lieve Van Stappen werd geboren in 1958 in Wilrijk, Belgie. Ze leeft en werkt in Gent.
De multidisciplinaire aanpak van Lieve Van Stappen omvat installaties en sculpturen, evenals foto’s, tekeningen, schilderijen en video’s. Vrouwen vraagstukken, variërend van het persoonlijke naar het politieke en herinneringen zijn terugkerende thema’s in haar werk. Vaak zijn haar werken een eerbetoon aan de al te kwetsbaren in onze samenleving.

Solo tentoonstelling waren onder meer: Moving Archives. vondelingen’, Memling in het Sint-Janshospitaal museum, Brugge (2009) , Alaska, Galerie Mercator, Antwerp (2008); Winter, De Garage (etalage project), Mechelen (2007). Recente groepstentoonstellingen waren o.m. Newtopia, De Staat van de mensenrechten, Museum Hof van Busleyden, Mechelen (2012); Into the light, Error One, Antwerpen (2011); ‘Gevaarlijk jong’ Kind in gevaar, kind als gevaar.
Museum Dr. Guislain, Gent (2011); Le Fabuleux Destin du Quotidien, MAC’s en Grand-Hornu Images, Hornu (2010); ‘Uit het geheugen Over weten en vergeten’ Museum Dr. Guislain, Gent (2009-10); Corpus Delicti, Justitiepaleis, Brussel (2009); MuHKA HACK, MuHKA, Antwerpen (2007); Public Art: Documentary Exhibition, Palazzo Costanzi, Trieste (2007).
http://www.bamart.be/persons/detail/nl/188